Maxim, Osipov .

admirari Caesar Facilis est. Hoc illud est, te dare fabulam, quae immortalitatem te ut auctorem post primum legere 10 minutas. Fabulae scriptores hoc modo ludunt, primum impressiones in gestus aeternos factae. Ut Chekhov compatriota, Maximus Osipov didicisse videtur, fortasse hereditarium, fortasse sublimatum, virtutem illam brevitatis quasi immortalem gestum. Frigida Russica imagines conservat sicut nullus alius. Ideae et imagines quae infixae manent, magis etiam quam sub glaciali Siberia permafrost; ubi mysteria, aenigmata et vitae cryogenicae formas pulsant, secundos casus exspectantes.

Quamquam Osipov minus fictum est et magis imago. Dum Chekhov realismum cum melancholicis coniunxit, phantasia paene somnicularis, sicut cupiditatum impossibilium, Osipov tenetur pedes ad terram tenere. Sic melancholia non avolat, et animae adhaesit, ubi semper pars erit mundani, quotidiani, pueri obtutus sine infantia aut avus post tergum bellis onerati...

Sed cum omnes Osipov reincarnationem Chekhov appellaverint, ego non negabo. Ad primum ergo dicendum quod utrumque idem consequitur effectum. Inter instar ictuum vivorum semper permanet sensus aptissimus ad cutem serpendam.

Top 3 books by Maxim Osipov

Saxum-paper-forcipe

Casus certamina et dissensiones determinat. Fors iteratur sub infausta hominis voluntate, onerata potentia, ad extremum ut fortuna ei arrideat, lapis ille exeat ad opprimendum omnia et ad expugnandum legatum et magnam fabulam. Quod apud alios evenit, est iactatio vitarum ad quemlibet impulsum, ad novas positiones faciendas opera et gratia eorumdem devastationis.

Decem fabulae delicatae in hoc libro depingunt vulgus in Russia post-Soviet - doctores, magistri scholae, politici locales, criminales communes, quorum semitae transeunt, naturaliter sed vagus, in atmosphaera cinereo sed singulari lepore praediti. Máxim Ósipov experientia sua utitur ut cardiologus in hospitali modico, ubi fabulas plenas misericordiae, lyricismi et simplicitatis fallax creare consulit, quae subtilem semitam a singulis ad collectivam sequuntur.

Sicut in comoedia nigra Chekhovian - Chekhov etiam medicus post omnes fuit - in his paginis corruptio et cotidiana violentia cohabitant cum humore, teneritudine et redemptionis promissione. Osipov fabulas suas variis characteribus populat et ob eximiam facultatem observandi facultatem nos facit ut eorum tragoedias et frustrationes participet, sed etiam in momenta sublimium epiphaniae et pulchritudinis. Narrationes, quae hoc volumen componunt, inter 2009 et 2017 scriptas, eum confirmaverunt ut unum ex praestantissimis scriptoribus hodiernis litteris Russicis.

Kilometer 101

Ab omnibus plusquam 100 chiliometrorum e rubro Quadrato retrahe. Osipov cum altera ego et omnibus suis moribus Tarusam profectus est. Oppidum satis amplum ut occasus et novas notas penitus inveniat. Quia iam notum est quod, amisso gustu confessionum, magis est doctoribus quam sacerdotibus, qui secreta corporis et anime thesaurant.

Urbs Taroussa CI chiliometrorum a Moscuae sita est, quantum satis est a capite, ut domicilium pristinorum politicorum et aliorum "inpedimentorum" per tempus Sovieticum facti sint. Inter moderna urbana capitalia et rurales loca sita, Taroussa est specimen loci, ex quo observandum Russiam, verbis Maximi Osipov multum decennium mutasse sed omnino per duo saecula non mutata.

Cum notae audaciae et subtilitatis quae auctoris sunt, commentaria et fabulae autobiographicae in hoc volumine explorant multiplicitatem criticam et interdum ridiculam implicationem Russiae modernae. Fraus, pressio politica, discrimen stirpis, conflictus generationis, stimulus emigrandi et metus domo relinquendi inseruntur huic operi sicut sunt pars vitae cotidianae incolarum Russorum. Plenus acerbumdulce humoris, scenicae ironiae et movens visionis mundi, hic liber ostendit cur Maximus Osipov consideretur unus ex praecipuis scriptoribus Russis hodie.

Clamor avium domesticarum

Sermo de Russia et revolutiones est aliquid de discessione omnium idealium. Cum utraque res paulo peius. Unicuique autem duce novum bellum. Hinc fatorum assumptio tamquam infaustum futurum, sive XIX, XX sive XXIII, si evenit.

"In bello nati sumus et alio moriemur", inquit, "unum characterum in his fabulis tranquille". Ex Stalin ad Putin vita transiit, forma singularis, formosa, magnitudine collectiva terribilis. Ita senex Aleksander Ivanovich in tramine anno 1941 natus, in autocineto dormitorio desinit anno MMXIV, postquam urbs eius in experimento militari deleta est. Heres Chekhov Maksim Osipov narrat vitam Russiae tempore Putin, partem humanitatis, quae in pace credidit et bellum iterum videt.

Avis domestica ejus clamoris suavitatem cordium conservare procurat. Svetlana Aleksievich, 2015 Praemium Nobelianum Litterarum, de eo dixit: «Quando has fabulas legisti numquam desinis cogitare quam difficile sit homines amare. Pulchrum, taetrum et horrendum, sed manere hominem debes amare. Tantum litterae magnae ibi te capere possunt."

rate post

1 comment on "The 3 books by the short genius Maxim Osipov";

  1. Shkrimtari që udhëton me trenin rus e që ndalon në çdo stacion gjuhe, kulture e personazhi, është Maxim Osipov. Rrëfimet e tij kanë kapërcyer prgaun e tregimeve krejt te zakonta, me janë dashuruar qindra e mija lexues te kombësive te ndryshme, pa bujë e poh ai eshtë ngjitur rrufeshëm ne klasifikimëm në klasifikimëm ne klasifikimëm në klasifikimëm në klasifikimës në klasifikimëm në klasifikimëm në klasifikimëm, pa bujë e poh ai është ngjitur rrufeshëm ne klasifikimës ne klasifikimëm në klasifikimëm në klasifikimëm në klasifikimëm në klasifikimës në klasifikimëm në klasifikimëm në klasifiï e poh ai është ngjitur
    Ishte një kohë jo shumë e largët kur bënte mjekun kardiolog, por kjo lloj zeje qe e pamjaftueshme per talentin e dicet e Osipovit. Mënyra si i sheh njerëzit, ngjarjet dhe epokat tranzitore të Rusisë kanë vlejtur që ndërtojë një galeri personazhesh që mbeten gjatë në kujtesë. Nuk është ai tip libri që shitet i gjithi brenda tre ditëve, por përhapja e tij i ngjan lumit që gufmon e ngop ugaret e thata.
    Karakteristika të letërsisë se re ruse që dalin si filize te rinj prej trungut te letërsisë se tradit janë gjallesat që ngrenë lart, aq lart sa ta bëjnë të bukur rrefimin e Osipovit, saqe me janë gjallesat lart, aq lart sa ta bëjnë të bukur rrefimin e Osipovit, saqe saqe me osipovit.
    Numne habes historiam Russiae Mosken? A mundet ndonjëherë? Me tërbim tregimtar djallëzor, Maksim Ossipov na udhëheq permes Tarussa-s së bukur dhe deri në Rrethin Arktik. Ai tregon per epokën post-sovjetike te drejtuar ab kryeqyteti, temat e së cilës rrallë duken spektakolare. Ajo që është spektakolare është gjuha në cilën janë shkruar, gjallëria e kësaj proze, gatishmëria e saj, ritmi i saj ........
    Pa e lexuar librin me tregime KLITHMA E ZOGUT TË SHTËPISË Maxim Osipov, et ke pamundur te perfytyrosh vend ku jetojnë pasdhës te personazheve te ehovit.
    Shkrimtari professionem është mjek kardiolog, por, po ngre një erë re ne fushën e letërsisë botërore si tregimtar fuqishëm. Ngjashmëritë me Anton ehovin, nuk janë vetëm në professionin e mjekut, por mënyrën si e perdor 'scalpelë' e zejes tjetër, shkrimtarisë.
    Prozat e tij të fuqishme janë pamje të shpirtit aventurier, dialogut thukës, fabulave që nisin si ngjarje të zakonta, por që përfundojnë me një kulm epik apo tragjik më shumti.
    Duke i lexuar një për një të gjitha këto tregime, jam ndeshur me një tragjizëm te thellë dhe elegant që përfshin situata, por mbi të gjitha personazhet në botën e tyre.
    Kjo lloj shkrimtarie është pak a shumë një kirurgji e jetës, e botës se brendshme dhe e pasionit te spikatur të personazheve si Bela te 'Njerëz të mirë'; Andrej Georgevic te 'Fantazia', jo Beti, por Elsa te 'Në lumin Shpree' – është një skaj i persosmërisë së portretit te një personazhi me aq pak mjete shprehëse.
    Ka edhe dy kulme, krejt të ndryshme: udhëtimi në 'Moskë- Petrozavodsk' që na njeh me botën ku jeton shkrimtari, copëza të prera ngatërruar të një figure të 'shtrirë ab Lindja në Perëndim'- Russia e. Ndonjëherë të krijohet ideja se ngjarjet ndodhin këtu, në ndonjë copë rruge të Shqipërisë. I kemi të gjitha elementet e kësaj vele, perposh hekurudhës dhe trenave.
    Dhe 'Klithma e zogut të shtepisë', që, i vendosur në fillim të librit te turbullon me kthesat e rafinuara, të shpie jo larg, por brenda botës së njeriut. Provinca, spitali, gratë, shoferi, milicët, koloneli, babai, prona privata, besimi -rënia ekonomike, frika, shpirti - zogjtë e egër e qiellorë - te gjitha sikur janë tinguj te klithmës mera së zogut te, ose mëra së zogut te, se mëra së zogut të gjitha sikur janë tinguj i përbotshëm i shkrimtarit të mirë, në këtë rast i Maxim Osipov për të shfaqur jetën jo në fotokopje, por sikur të ishte vetë allia.
    Një novelë et shkëlqyer që më mbeti mendje është PËRJETËSIA. Per disa arsye:
    Menyra se si fillon kjo lloj narrative; shënimet e harruara në sirtarin e një mjeku, vendi me padenjë per te arkivuar shpirtin dhe jetën e një njeriu të humbur.
    Teatri si ndërtesë, fundi i tij tragjik dhe fati i personazheve që kapërcen edhe vetë fatin e tragjedive te mëdha, te cilat aktorët përpiqen t'i vënë në skenë.
    Aleksandër Ivanoviç, i ngjashëm me bukinistin e Cvajgut, so aq ëndërrimtar dhe një lloj eremit i dashurisë per teatrin nuk më hiqet me ab mendja.
    Duket sikur autori merret me gjera të vogla, te parentësishme. Kjo përshtypje e parë mbetet e papërfillshme perballë botës se fuqishme shprehëse, formës se një dialogu plot kthesa dhe kthime, +një lloj labirinti psikologjik; E pamundur të mos e shpiesh deri në fund një tregim a novelë që nis, sepse kërkon, hamëndëson, por kurrsesi nuk parashikon dot si është fundi.

    Nëse ndonjë artist e ka merak fatin dhe lidhjen me të, te lexojë 'Njeriu i epokës së Rilindjes', duket sikur e shpërfill tragjizmin e fatit te tyre, por krejt e kundërta ndodh: autorije nov ështënd njërfill tragjizmin e fatit të tyre, por krejt e kundërta ndodh: autorije nov ështënd qjatërfill tragjizmin e fatit te tyre, por krejt e kundërta ndodh: autorije nov ështënd sërfill tragjizmin e fatit të tyre, por krejt e kundërta ndodh: autorije nove ështënd njërfill tragjizmin e fatit te tyre, por krejt e kundërta ndodh: autorije ëjës së Rilindjes j njeriut. Deformimi i natyrës njerëzore. Adventure et madhe et rusëve. Shpirti që digjet mbi hirin e lavdisë së humbur.
    “Russia, – (thotë një udhëtar në novelën' Moske- Petrozavodsk) – i ngjan një vemjeje. Udhëtojnë neper te vetëm ab lindja ne perëndim dhe ab perëndimi në lindje, duke perjashtuar trupin e vemjes, te populluar mjaft dendur, ne mund te zhvendosesh ab veriu ne jug veri."
    Miranda Haxhia

    responsum

Deja un comentario

Et hoc site utitur ad redigendum Akismet spamma annotatum est. Disce quomodo data sunt processionaliter Tibi interdum commentarios.